TEATR ŚLĄSKI (SATŚ i SPS)

Ta opowieść jest kłamstwem, ale też najszczerszą prawdą. Bo to opowieść o groteskowym, niemym grymasie, który rozdziera twarz, zanim wybrzmi krzyk bezsilności. To opowieść o wspólnym malowaniu ścian, zakładaniu krawatów, strojeniu choinki i splataniu się ze sobą w ten wyjątkowy sposób. Ale też o wyczynach na kanapie i o kanapie pustej. Bo to opowieść o osobliwej umiejętności słyszenia każdej sytuacji, choć wielu z nich nie sposób zrozumieć. To wreszcie opowieść o melancholii i anhedonii po stracie, które nie muszą trwać wiecznie. Trzeba podjąć próbę przetrwania, a pomóc w tym może taniec, muzyka, baśniowość… o tym też będzie ta opowieść!

Sztuka „Popioły. Milenium” porusza tematykę osamotnienia, wyobcowania i próby odnalezienia się po stracie. Przedstawia dwie przeplatające się historie, których bohaterowie mierzą się z procesem żałoby, poszukując drogi do spokoju i równowagi. To przedstawiciele pokolenia Y, czyli tzw. milenialsów, pierwszej generacji dorastającej w demokratycznej Polsce, ale wychowanej na bajkach Disneya i marzącej o księciu na białym koniu. Tytułowe popioły symbolizują więc proces odchodzenia i domykania kolejnych życiowych rozdziałów u dorosłych młodych Polaków. Czy bohaterowie odrodzą się jak Feniks z popiołów?

Spektakl zawiera częściową nagość i treści dotyczące przemocy i samobójstwa.

Projekt zrealizowany w ramach programu Tyskie Inicjatywy Kulturalne we współpracy z
Teatrem Śląskim im. St. Wyspiańskiego w Katowicach oraz Stowarzyszeniem Anatomia
Rocka.

Tekst, reżyseria i choreografia: Misza Czorny
Muzyka: Michał Sosna (opracowanie utworów Antonio Vivaldiego)
Projekcje, plakat, grafiki: Marek Bula
Reżyseria światła: Agata Toporek
Nagłośnienie: Oskar Cichoń

Obsada:
Klaudia Jagiełło (Szkoła Aktorska Teatru Śląskiego)
Mikołaj Dumanowski (Szkoła Aktorska Teatru Śląskiego)
Dawid Sozański (Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie)
Alex Spisak (Akademia Sztuk Teatralnych w Krakowie)